قیر; ترکیبی هیدروکربنی با رنگ قهوهای تیره- سیاه، به اَشکال جامد، نیمهجامه یا ویسکوز، با خاصیت چسبندگی که با منشاء طبیعی یا پالایشگاهی، عمدتاً حاوی هیدروکربنهایی با وزن ملکولی بالا است. این ماده به طور کامل در دیسولفید کربن(CS2 ) ، تریکلرو اتیلن (C2HCl3 ) و زایلن (C6H4(CH3)۲ ) قابل انحلال است. فشار بخار آن در دمای محیط قابل اغماض و در این حالت تقریباً بدون بو است. فراوانترین و پرکاربردترین نوع قیر، قیر نفتی است که از نظر فیزیکی یک ماده همگن (Homogeneous ) و از نظر شیمیایی یک مخلوط ناهمگن (Heterogeneous ) از ترکیبات شیمیایی مختلف است. این مخلوط هیدروکربنی عموماً شامل ۹۰% اتمهای کربن و هیدروژن و الباقی ، نیتروژن، گوگرد و اکسیژن و مقادیرکمی از فلزات نیکل، آهن ، منیزیوم و….. است، قیر از لحاظ رفتاری مادهای است که در دمای محیط نه رفتار یک ماده الاستیک را دارد و نه یک ماده ویسکوز ، بلکه رفتار قیر شامل ترکیبی از این دو حالت یعنی ویسکوالاستیک است.
